4 weken stomend door China

Hoewel stoomtractie op zich beter tot zijn recht komt tijdens de winter, dit door de beter ontwikkelde rookpluimen en de lagere zonnestand die het drijfwerk beter belicht, wilde uw webmaster toch ook al een tijdje in de zomer gaan rondtrekken in China. Dit had meerdere redenen: eerst en vooral waren er een aantal lijnen die in de zomer fotografisch beter renderen dan in de winter doordat de dagen langer zijn en er maar een dun gezaaide trafiek is. Verder spraken ook eerder op het internet gevonden foto's van met name de JingPeng-pas in zomerse stijl hem enorm aan. Tenslotte was er nog de dreigende verdieseling of zelfs sluiting op een aantal plaatsen die hem niet langer deden aarzelen.

Door zijn jaarlijkse grote vakantie van twee maanden was het moment rijp voor een uitdaging zonder weerga: 4 weken door China reizen met als voornaamste doel zoveel mogelijk stoom op zoveel mogelijk plaatsen te fotograferen. Het zou een uitputtende reis worden, niet allerminst door het feit dat meermaals temperaturen boven de 35°C werden gehaald en dit soms bij een luchtvochtigheid van meer dan 90%! Gelukkig was hij tijdens het leeuwendeel van deze reis niet alleen en reisde er een Antwerpse machinist mee die hem op de been hield als de warmte weer eens zijn tol eiste...

Tongchuan

Hoewel Tongchuan bekend staat als een van de meest frustrerende plaatsen met stoom in China wat betreft onvoorspelbaarheid van het treinverkeer, wilde uw webmaster er toch naar toe. Dit had dan ook een goede reden: het was de laatste voorname inzetplaats van JF'en, stoomlocomotieven van Japanse oorsprong daterend uit de jaren '50. Naar Chinese normen extreem oude locomotieven dus... Het zou een zeer teleurstellend bezoek worden: er is niets leuks aan als je de meest spectaculaire landschappen ziet maar het treinverkeer wat achterwege blijft en ook het weer niet echt optimaal te noemen is. Toch is uw webmaster blij dat hij er geweest is: ruim een half jaar later was de inzet van JF'en hier voorbij hoewel enkele van hen een rustige oude dag kregen als reservelocomotief op een privénet enkele kilometers verder.

Het heerlijke smalspoorlijntje rond Yinghao

Toen uw webmaster begin 2004 zijn reis begon te plannen was dit smalspoorlijntje nog niet in zijn reisschema opgenomen. De reden is heel eenvoudig: het lijntje was nog niet ontdekt! Pas in mei 2004 verschenen er berichten over dit smalspoorlijntje op het internet. Hierdoor was hij voor zover bekend de tweede Westerse bezoeker op dit voortreffelijke smalspoorparadijs. En dat zou hij geweten hebben: toen hij na een dag aan het andere uiterste van het lijntje postvatte, kwamen de lokale bewoners informeren of ik de Belgische leraar was die treinen kwam fotograferen. Blijkbaar had de tamtam al goed de ronde gedaan op die dag dat uw webmaster daar was!

Pingdingshan

Toen uw webmaster op 8 augustus het hotel verliet en men hem waarschuwde dat het al bijzonder warm was moest hij daar eens goed mee lachen. Tot hij buiten kwam... Al om halfzeven 's morgens viel hij omver van de warmte. De dagelijkse parade werd nog net meegepikt maar de rest van de dag werd een ware lijdensweg. Na een kwartiertje fotograferen moest er een halfuur gerust worden, zo broeierig was het. Op gegeven moment is hij gaan schuilen in een QJ, daar was het frisser (!!) dan buiten. 's Avonds kwam zijn Belgische metgezel aan per trein en konden we samen op het nieuws zien dat er een uitzonderlijke hittegolf woedde in Centraal-China. De halve dag die we daarna nog te Pingdingshan verbleven was iets draagelijker hoewel het eigenlijk te warm bleef om echt te kunnen genieten van de hobby. De paar foto's die toch nog gemaakt werden vindt u in deze reportage.

Smalspoorparadijs Shibanxi

Wellicht een van de mooiste smalspoorlijnen ter wereld vinden we te Shibanxi. Midden in het oerwoud ligt een smalspoorlijntje dat enkele dorpjes in de brousse bedient. Dit spoorlijntje is de enige manier om mensen en goederen te transporteren: er liggen immers geen wegen in dit onherbergzame gebied. Het gevolg is natuurlijk dat dit spoorlijntje een parel is voor spoorwegliefhebbers. reden genoeg dus om er in de zomer naartoe te trekken. Dit vereiste wel een serieuze inspanning: het was immers regenseizoen in Zuid-China, de luchtvochtigheid bedraagt dan maar liefst 92% bij een temperatuur om en bij de 35°C. Als hij terugkijkt op de foto's van dit paradijs, heeft uw webmaster er geen spijt van dat hij deze inspanning heeft doorstaan. Tijdens het bezoek zelf was dat soms wel even anders ;-)

Blitzbezoek aan de Weiyuan Coal Railway

Zo'n 180km van Shibanxi ligt de Weiyuan Coal railway, een smalspoorlijntje waar 1 à 2 keer per dag een kolentrein over rijdt. Enkele weken voor het vertrek van uw webmaster ging de spoorlijn tijdelijk buiten dienst omdat er een grondverzakking gebeurd was. Zonder nieuws over een eventuele heropening werd desondanks de gok gemaakt en werd deze lijn bezocht. Dat dit inhield dat na 4 uur slaap om 5u 's morgens moest worden vertrokken vanuit het hotel met een grote kans om geen trein te zien, was bikkelhard maar lonend achteraf: welgeteld na één minuut wachten kwam loc 32 al over de fantastische brug te Badong gereden!

Het verbluffende Karst-gebergte te Hechi

Bij het zien van de eerste foto's van Karst-gebergte wist uw webmaster het al: dit moest en zou hij ook fotograferen! Sprookjesachtig mooi vindt hij de bijzondere vormen van de bergen, ontstaan door kalkafzettingen. Wat een droom was het om stoomtreinen te kunnen fotograferen met een dergelijke verbluffende achtergrond. Hoewel het hier bijzonder dikwijls regent, zeker in het regenseizoen, hadden we geluk en kregen we zelfs redelijk veel zon te zien. De luchtvochtigheid bleef véél te hoog waardoor het ftograferen zelf dikwijls geen lachertje was. Maar achteraf tellen enkel de resultaten en die krijgt u hier te zien. Ze zouden ook snel historie worden: slechts twee weken later was het gedaan met stoom voor de reizigerstreinen en nog 3 maanden later was stoominzet op deze spoorlijn helemaal voorbij...

De JiTong-spoorlijn: bezoek aan de JingPeng-pas en Daban

Na het zien van foto's van andere stoomliefhebbers werd duidelijk dat ondanks de slechts matige rookpluimen een bezoek aan JingPeng ook de moeite waard was. Helaas zouden we oogetuige zijn van het begin van het einde: tijdens ons bezoek werden proefritten waargenomen die als doel hadden de maximumlast van de diesellocomotieven te bepalen. Uit walging voor deze ontwikkeling werden hier geen foto's van genomen en concentreerden we ons op de inzet van de QJ's. Dit was al een opgave op zich door opkomende wolken die bijna iedere dag van een uur of negen het fotograferen bemoeilijkten. Nu ja, al bij al loonde het toch de moeite de JingPeng-pas in de zomer te hebben bezocht en deze foto's vindt u dan ook in dit hoofdstuk. Om af te ronden werd ook nog het depot van Daban bezocht in de nadagen van haar glorie.