Tempels, taxi's en treinen

Thailand is een vakantieland dat al enige tijd op het verlanglijstje van uw webmaster stond. Dit had zowel met de fraaie landschappen, de mechanische beveiliging op enkele spoorlijnen als de knappe oude generatie GE-locomotieven te maken. Rond 2020 werden de reisplannen langzaamaan concreter, maar stak de coronapandemie er een stokje voor. Toen tijdens die pandemie de Thaise spoorwegen overgingen tot de aanschaf van nieuwe Chinese diesellocomotieven én er werd beslist om een aanzienlijk deel van het spoorwegnet te moderniseren, besefte uw webmaster dat het erop of eronder zou worden. Door familiale verplichtingen lukte het in 2022 nog niet om naar daar te reizen, dus de zomer van 2023 zou hét uitgelezen moment worden. Alleen... Zou hij nog op tijd zijn?

Aanvankelijk werd deze reis opgezet als een familiereis waarbij dit fantastische land zowel op gebied van normaal toerisme als voor de spoorweghobby bezocht zou worden. Toen de reisdatum dichterbij kwam, bleek echter dat uw webmasters vrouw wellicht niet mee zou kunnen gaan omwille van andere verplichtingen. Dat liet de vervelende keuze tussen alleen naar Thailand gaan of er wellicht nooit nog treinen gaan fotograferen. U raadt het al: er werd gekozen om toch te gaan en de reis voluit te gebruiken om nog zoveel mogelijk foto's te maken van oudere treinen aan authentieke spoorlijnen nu dat nog kon. Alleen, toen begon pas het échte werk: hoe vind je leuke fotopunten in een land waar niet zo héél veel treinfoto's van online staan? Wekenlang werd iedere vrije avond via Google Maps en Streetview gezocht naar mechanisch beveiligde stations en fraaie locaties.

Hoewel vooral de noordlijn bekend is bij fotografen, kwam uw webmaster tijdens zijn zoektocht steeds meer tot het besluit dat de zuidlijn op de fraaiste stukken minstens even knap is. Bovendien is er in het zuiden meer treinverkeer. Uiteindelijk werden daarom 5 dagen aan de zuidlijn, gevolgd door 4 dagen aan de noordlijn doorgebracht. Het bezoek aan de noordlijn ging deels de mist in doordat enkele weken eerder de nieuwe Chinese locomotieven hun intrede maakten en de meeste diensten al hadden overgenomen. Gelukkig kent Thailand een vrij stabiele locomotiefomloop, waardoor het nog nét lukte om voornamelijk op de oudere locomotieven te mikken en zo toch nog wat leuke foto's te kunnen maken. Na de bezoeken aan de zuid- en de noordlijn ging het richting de wereldberoemde dodenspoorweg die tijdens WO2 op bevel van de Japanse bezetter door krijgsgevangen werd aangelegd. Vervolgens werden nog enkele kleinere spoorwegthema's in beeld gebracht, waarover verder in deze reportage meer.

Om heel de planning zo efficiënt mogelijk te kunnen doorlopen, werd veel gebruik gemaakt van taxi's. Daar waar men in Thailand heel vertrouwd is met toeristen, geldt dat duidelijk niet voor ritten met een veeleisende spoorwegliefhebber. Dit zorgde meermaals voor discussie: "moet ik nu nu wéér naar die plek rijden, daar zijn we toch al geweest?" of "je denkt toch écht niet dat we met de auto een trein kunnen inhalen?". De titel van deze reportage vat de reis daardoor mooi samen. Naast de treinen en de vele ronduit fantastische tempels die we tegenkwamen, werd deze fotografisch fantastische reis toch wel wat beïnvloed door de vele discussies met taxichauffeurs. Doordat de Thaise bevolking doorgaans enorm sympathiek is, blijft uw webmaster daardoor achter met een dubbel gevoel: is dit het type reis dat je in Thailand moet willen maken? Misschien had hij beter gewoon een auto gehuurd? Hoe dan ook: hij was op spoorwegvlak nét op tijd met deze reis. Het is niet voor niks dat dit een van de meest uitgebreide reportages op deze website is geworden!

° 13/07/23
De reis begint al "goed": door grote vertraging bij de vlucht van Brussel naar Istanboel kan de aansluitende vlucht naar Thailand nog maar nét worden gehaald. De bagage blijft daarbij in Turkije achter... Met alle camera's maar zonder reservekleren of statief werden zo de eerste 3 dagen doorgebracht. Dat mag de pret echter niet drukken: de zon schijnt en we bevinden ons in het knappe zuiden van Thailand. De eerste trein die wordt gefotografeerd, is de vertraagde "rapid" trein van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Yala. We zien deze trein in de buurt van Ron Phibun, net na het verlaten van de enige tunnel van zuidelijk Thailand.
Enkele honderden meters verderop wordt dezelfde trein nogmaals gefotografeerd in erg mooi ochtendlicht. De sleper is locomotief 4134, deze werd midden jaren '70 bij het Franse Alsthom gebouwd. Meteen blijkt hoe handig de app van de Thaise spoorwegen zal zijn voor deze reis: de veelvuldig optredende vertragingen worden accuraat weergegeven waardoor deze trein nog juist kan worden onderschept. Normaal zou hij voor zonsopgang zijn gepasseerd. Een meevallertje dus!
De volgende trein die wordt opgewacht, is de "local" trein van Surat Thani naar Sungai Kolok. Deze trein legt (in theorie!) op 13u een parcours af van ruim 700km en zal onderweg ook de kleine haltes bedienen. De locomotief van dienst is de 4528, die midden jaren '90 bij General Electric werd gebouwd. Let op het handgebaar van de sympathieke treinbestuurder, dit is tekenend voor de ongedwongen sfeer in dit erg gemoedelijke land.
We verhuizen naar Khao Chum Thong Junction, een splitsingsstation op de zuidelijke lijn voor de relatief korte lijn naar Nakhon Si Thammarat. Hier verschijnt ook weer met een uurtje vertraging de 4017 met een "local" trein van Hat Yai Junction naar Chumphon. Deze trein stopt in 83 stations (u leest het goed!) maar doet desondanks toch maar een dikke 10 uur over deze rit van ruim 500km. In 2018 werd op Java (zie Return to paradise) een locomotief van dit type in het spoorwegmuseum van Ambarawa gefotografeerd. Meteen wist uw webmaster het: dit locomotieftype moest en zou hij nog in actie beleven in Thailand. En zo geschiedde...
Op klassieke Thaise stations en treinen druipt de sfeer er vanaf. Dit is de hobbybeleving op haar best: als fotograaf mag je bijna overal gewoon je gang gaan en vastleggen wat er te zien is. Hier heeft een stationsklerk net wat papieren in ontvangst genomen, waarna hij terug naar het station wandelt. De treinbegeleider toont ondertussen de rode vlag als teken dat de trein nog niet vertrekgereed is. Dat het sein op de achtergrond nog niet open staat, speelt geen rol: procedure is procedure. Uw webmaster wacht ondertussen in spanning op de eerste GE van de 4000-serie die hij mag horen optrekken. Iets later is het zover, hij zal ab-so-luut niet worden ontgoocheld door het stoere dieselgeluid van deze diesel van midden de jaren '60. Men duidt deze locomotieven trouwens aan als "GEK" 'dus GE's van de K-serie). Deze naam zal in deze reportage nog enkele keren worden gebruikt, het is maar dat u het weet ;-)
We blijven nog even in Khao Chum Thong Junction, want deze "local" trein van Nakhon Si Thammarat naar Yala is in aantocht. Deze locomotief zal hier na aankomst omlopen om op de zuidelijke lijn verder te rijden naar Yala. Sleper is locomotief 4144, een zesassige krachtpatser die weinig problemen zal ondervinden met het slepen van deze niet overdreven lange trein. De stationschef geeft ondertussen al aan waar hij wil dat de bestuurder zijn trein neerzet.
Uw webmaster had tijdens zijn erg tijdrovende voorbereiding een aanzienlijk aantal knappe fotopunten gevonden, maar deze locatie zat daar niet bij. Toen hij er per toeval met de taxi passeerde, was dan ook al meteen duidelijk dat hier een trein moest worden gefotografeerd. Anderhalf uur later is het zover wanneer de 4559 met een "local" trein van Yala naar Nakhon Si Thammarat passeert. Dit is eigenlijk de tegentrein van de vorige foto, we zien hem na het omlopen net na vertrek uit Khao Chum Thong Junction op de zijlijn naar Nakhon Si Thammarat. Op deze foto zie je trouwens nog een erg typische opstelling van mechanische seinen in Thailand: naast de gewone mechanische seinen in de stations heb je enkele honderden meters verderop nog een apart sein om de sectie naar het volgende station te beveiligen. Het inritsein voor een trein uit de andere richting is niet zichtbaar op deze foto, maar staat uiteraard nog verder de lijn op.
In de namiddag gaat uw webmaster op zoek naar de Chong Khao Tunnel: de enige Thaise tunnel binnen de 1000km. De zonnestand is helaas niet optimaal, maar voor zo'n zeldzame tunnel knijpen we al eens een oogje dicht wanneer de 4134 met een "local" trein van Sungai Kolok naar Surat Thani passeert. Dit is overigens dezelfde locomotief als op de eerste foto's deze ochtend.
Tegen de avond wordt het stationnetje van Ron Phibun bezocht. Het personeel heeft er (zoals eigenlijk overal in Thailand) niks op tegen dat uw webmaster het van oorsprong Duitse gestel fotografeert. Meteen valt op hoezeer de kenplaatjes worden gekuist.
Wat later wordt er een trein in noordelijke richting aangekondigd. Ruim op voorhand wordt het inritsein geopend, want het gaat om een doorgaande trein en het is natuurlijk niet de bedoeling dat de trein (nog meer...) vertraging maakt. Het station moet proper blijven en dus werkt de stationschef op zijn blote voeten.
In het laatste daglicht passeert de 4214 met haar reizigerstrein van Yala naar Krung Thep Aphiwat Central Terminal (het nieuwe hoofdstation van Bangkok). De treinbestuurder heeft net de token van de witte staander gegrist, hiermee heeft hij de fysieke toestemming om de sectie naar het volgende station in te rijden. Die token zal hij daar weer uit de locomotief werpen om een volgende token mee te nemen.
De nacht zal worden doorgebracht in Thung Song Junction. We komen hier net na zonsondergang aan. Hoewel uw webmaster al vertrouwd is met fotograferen rond de evenaar blijft het aan het begin van deze reis toch weer wennen hoe snel het donker wordt: op ruim twintig minuten wordt het nacht! In deze periode heb je een erg "vuil" licht waarbij de lucht wel nog kleur heeft, maar het toch een pak donkerder is dan we in onze contreien met die kleuren gewend zijn. Net in dit korte interval arriveert de 4224 met een containertrein van Hat Yai Junction naar Trang. De locomotief zal zo meteen van front wisselen, maar zal pas morgenochtend het laatste deel van de rit naar Trang afleggen.
Seconden later en in de andere richting wordt nog snel deze foto gemaakt. In de buurt van het depot staat locomotief 629 opgesteld als monument. Deze locomotief werd rond 1960 gebouwd bij Hitachi en had een MAN-motor. In 2021 werd hij samen met de gekoppelde begeleiderswagen uitwendig opgeknapt om hier te worden tentoongesteld. Leuke details zijn de brandende frontseinen en cabineverlichting.
° 14/07/23
Gisterennamiddag werd dit fotopunt ontdekt, maar toen stond de zon niet optimaal. Dat is deze ochtend wél het geval en dus wordt opnieuw koers gezet naar dit fotopunt in Tham Yai, net ten zuiden van Thung Song Junction. We zien de 4134 met een "local" trein van Surat Thani naar Sungai Kolok bij het oversteken van een kort bruggetje over een van de vele beken.
De halte van Ban Ko Pring onder deze indrukwekkende boom is duidelijk te zien op Google Streetview. Het was dus al op voorhand een uitgemaakte zaak dat uw webmaster hier foto's zou komen maken. Een eerste trein die hier wordt gefotografeerd, is de "rapid" van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Kantang. Deze wordt gesleept door de 4128. Uw webmaster kan zich niet voorstellen dat een dergelijke boom zo dicht bij het profiel van vrije ruimte in onze contreien zou mogen blijven staan.
In Khlong Chan Di bevindt zich een brug over de bijna gelijknamige rivier Chan Di. Het uitritsein van het station bevindt zich net voor deze brug, de ideale plek om de 4201 met haar "local" trein van Hat Yai Junction naar Chumphon op te wachten. Duidelijk zichtbaar is dat de mechanische seinen in Thailand Duitse roots hebben, nochtans was ten tijde van de aanleg van het historische spoorwegnet het toenmalige Siam geen Duitse kolonie. Knap is het alleszins!
Enkele uren later rijdt ook 4528 met haar "local" trein van Sungai Kolok naar Surat Thani in noordelijke richting. Voor deze trein wordt terug naar de halte van Ban Ko Pring "in the middle of nowhere" gereden. De zon laat het helaas afweten, maar zelfs dan straalt deze halte veel sfeer uit. De treinbegeleider toont de groene vlag als teken dat de trein de reis kan vervolgen, de begeleider van de machinist beantwoordt dit door ook de groene vlag te tonen, waarna de reis verder zal worden gezet.
Wat later bevinden we ons naast het klooster van Pho Than Klai Waja Sit. Vlak achter uw webmaster ligt een gigantische slapende (dit beeld moet bijna 50m lang zijn). De aandacht wordt echter terug naar de spoorlijn getrokken wanneer onverwachts het inritsein van het station van Khlong Chan Di wordt geopend. Volgens de app van de spoorwegen is er geen reizigerstrein in aantocht, dus dat vergroot de kans op een goederentrein. Het zit inderdaad mee: al snel verschijnt de 4531 met een containertrein van Trang naar Ban Thung Pho Junction! Een mooie manier om de dag fotografisch af te sluiten. En dan moet de toffe avond met de eigenaar van een bar met diens vrienden en massa's bier nog starten...
° 15/07/23
Het plan is om dag na dag telkens wat noordelijker op te schuiven. Vandaag moet dit trouwens wel want uw webmaster heeft kunnen regelen dat na aankomst van zijn bagage in Bangkok die met een lokale vlucht naar Surat Thani zou worden overgevlogen. Hij wil echter geen kostbare fotografeertijd verliezen en dus worden eerst nog enkele treinen gefotografeerd. Met een houten kop (die met het feestje van gisterenavond te maken heeft), wordt dit punt nabij Chawang ontdekt. Het licht is fantastisch dus wordt de drone boven gehaald (letterlijk dan...) om de 4521 met haar "rapid" trein van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Yala te fotograferen. Al een geluk dat deze trein ruim een uur vertraging had. Daardoor kan hij nét na zonsopgang worden gefotografeerd t.h.v. deze brug over de rivier Phreng. De 22 locomotieven van deze reeks werden overigens in 1993 bij Hitachi gebouwd.
Het feest gaat duidelijk nog even verder... In Kapiat wordt tot groot jolijt van uw webmaster dit fantastische fotopunt met het Wat Phen Yat ontdekt. Met een staalblauwe lucht is het nu geduldig wachten op de volgende trein. Zo'n twintig minuten later is het zover en zien we de 4528 met de "local" trein van Surat Thani naar Sungai Kolok. Let naast het knappe klooster zeker ook even op de mooie samenstelling van deze trein.
De Thai zijn erg sympathieke mensen. De vorige foto was niet gelukt zonder de toelating van deze man. Dat verdient een eervolle vermelding op deze website :-)
Ondertussen keek ook deze familie benieuwd naar de bezigheden van uw webmaster. Nou vooruit dan... Het leven zoals het is in Thailand!
Toch zit het niet allemaal mee... In Huai Prik bevinden zich meerdere knappe fotopunten. Eentje daarvan ligt aan de noordzijde van het station: treinen kunnen daar mooi worden gefotografeerd naast het hoge mechanische inritsein. Alleen denkt de bewolking er anders over: tegen de tijd dat de trein aan het bewuste sein is, rijdt hij in de schaduw. Ach, de foto met wat meer zoom mag er gelukkig ook wezen.
Een aspect dat nog niet aan bod is gekomen in deze reportage, is het vrij magere treinverkeer op de meeste Thaise spoorlijnen. Op de zuidelijke spoorlijn mag je rekenen op een twaalftal fotografeerbare treinen per dag. Bij de eerste locaties van deze reis reden die ook netjes verspreid gedurende de dag, maar we schuiven steeds noordelijker op en daardoor valt er 's middags een pauze van enkele uren. Gelukkig valt deze pauze net samen met het moment dat de zon (als ze schijnt) de zenit bereikt en het licht dus toch niet fantastisch is. We doen dus maar zoals de Thai zelf en hangen wat rond in het station van Na San.
De stationschef van Na San kan uiteraard ook van deze pauze genieten, maar wil gerust aan uw webmaster uitleggen hoe het systeem met de token's in Thailand werkt. Uw webmaster leert bij dat vroeger enkel de Duitse gestellen aanwezig waren en dat men pas vele jaren later (wellicht na minstens één zwaar ongeval?) heeft beslist om ook de secties tussen de stations te beveiligen. Daarbij werden toen in India toestellen van het type "Neale's Ball Token Instrument" (rechts in beeld) aangeschaft. Die toestellen kwamen daar vrij en konden in Thailand onmiddellijk worden herbenut. De werking kan u onderaan in deze reportage zien, op deze foto ziet u alvast de stationschef met zo'n "token" (een metalen balletje) en de houder die door de treinbestuurder wordt meegegrist bij passage van een station.
U kan zich ongetwijfeld het enthousiasme bij uw webmaster voorstellen toen hij dit punt in Na San op Google Streetview zag opdoemen. Hier moest en zou er een foto worden gemaakt... Gisteren zag hij de knappe 4023 al in het slechtst mogelijke tegenlicht richting het zuiden rijden en als zijn rekenwerk klopte, moet die locomotief nu met de tegentrein richting het noorden passeren. Zo geschiedt: we zien de fraaie General Electric-locomotief met haar "local" trein van Hat Yai Junction naar Chumphon bij het oversteken van de al even knappe brug over de rivier "Chawang". Overigens is het ook een meevaller dat de zon niet schijnt, want die zou hier niet ideaal hebben gestaan.
Het is nu tijd om naar de luchthaven van Surat Thani te rijden, want de bagage van uw webmaster zou daar eindelijk zijn aangekomen. Onderweg komen we deze inzamelaars van centen voor het goede doel tegen. In ruil voor een kleine bijdrage mag uw webmaster hen wel fotograferen. Deal! En de bagage dan? Sja, dat zou een typisch verhaal worden... Dit lag effectief op de luchthaven, maar de persoon met de sleutel van het magazijn was "even" naar het centrum. Een uur geduldig wachten later ging de deur open en had uw webmaster eindelijk frisse kleren en misschien nog belangrijker... Zijn statief! Nu kon er eindelijk ook worden gefilmd!
Na de omweg via de luchthaven wordt naar het noordelijke inritsein van Surat Thani gereden. Je zou het niet meteen zeggen, maar dit punt ligt bijna in het centrum van de stad. Mooi op tijd (het kan!) passeert de 4033 met een "mix" trein van Surat Thani naar Khiri Rathanikhom. In theorie kan deze trein dus ook goederenwagens meenemen, maar of dat nog vaak gebeurt? Let zeker even goed op het sein: naast de seinarm voor het stopsein, ziet u ook een seinarm voor een verwittigingssein. Die laatste seinarm staat echter vast in de gesloten stand. Het kondigt aan dat er enkele honderden meters verderop nog een inritsein staat: een gebruik dat in enkele grote Thaise stations wordt toegepast. Het gaat hier dus eigenlijk om twee gekoppelde inritseinen.
We wandelen naar het station, dat meedoet in de strijd voor het grootste nog mechanisch beveiligde station in Thailand. Toch is het niet zo evident om al de uitritseinen aan noordelijke zijde samen met een trein op één foto te krijgen. Na veel gepuzzel ter plekke en met toestemming van het lokale personeel besluit uw webmaster in het vertrekspoor van de goederenbundel te gaan staan. Hier lukt het net om de zes seinen in beeld te krjgen bij het vertrek van de Alsthom 4123 met een "rapid" trein van Kantang naar Krung Thep Aphiwat Central Terminal.
Aan de zuidelijke inrit van station Surat Thani bevindt zich deze aparte situatie van het inritsein dat ongeveer naast het sectiesein in de andere richting staat. Dit is natuurlijk het gevolg van het Thaise gebruik van een apart sein als deksein van de sectie naar het volgende station want de gewone uitritseinen staan op de normale plek in het station zelf. Het levert alleszins een fantastische fotolocatie op voor de 4547 met haar "local" trein van Sungai Kolok naar Surat Thani. Nog enkele honderden meters en de rit van bijna 600km zit erop voor deze trein... Maar niet getreurd: nadat de locomotief dadelijk omloopt en de trein wordt gereinigd, staat de trein klaar voor vertrek morgen in de vroege ochtend.
Deze brave kinderen hadden zich stil gehouden tijdens de passage (en video-opname!) van de vorige trein. Nu willen ze echter wel écht op de foto. Uw webmaster zou er niet aan denken om zo'n foto in België te maken, laat staan dat hij hem dan op zijn website zou publiceren ;-)
Zoals daarnet al beschreven, blijft de lokale trein uit Sungai Kolok overnachten in Surat Thani alvorens morgen terug te keren. De rijtuigen worden daarbij langs binnen en buiten gekuist door een ploeg van zo'n 10 gemotiveerde spoorlieden. Weer zo'n post die in West-Europa voor een groot stuk is wegbezuinigd. Het kan anders...
Dankzij het vriendelijke personeel, mogen er ook op het imposante seinhuis van Surat Thani foto's worden gemaakt. Zoiets moet men natuurlijk geen twee keer tegen uw webmaster zeggen. Ondertussen is de 4022 buiten aan het rangeren en dus moet de seingever regelmatig aan het werk. Typisch aan Thailand is trouwens dat ook grotere stations het met één seinhuis moeten stellen. Toevallig wordt hier een van de meest veraf gelegen wissels bediend, wat uiteraard de nodige spierkracht vereist. Voor de geïnteresseerden: de blauwe handels zijn wisselhandels, met de rode handels worden seinen bediend. Helemaal rechts zie je nog de messing krukken waarmee rijwegen worden ingeklonken alvorens de seinen kunnen worden geopend. Tussen de wissel- en de seinhandels zie je nog net een van de Neale's token ball instruments.
De onderstationschef op het seinhuis stelt u webmaster voor om mee te rijden op de 4022 want ze gaan een bediening doen. Totaal geen idee hebbend wat hem te wachten staat, maakt uw webmaster de gok. Blijkt dat ze zo'n 4km verderop in Ban Thung Pho Junction wat containerwagens moeten omrangeren. Hierbij gaat het blokstelsel blijkbaar buiten dienst en ligt deze sectie vast voor ander verkeer. Er is haast geboden, want de volgende reizigerstrein is in aantocht. Het is dan ook letterlijk met de gesticulerende onderstationschef dat uw webmaster op 20 seconden deze ene foto kan maken in Ban Thung Pho Junction. Missie geslaagd zullen we maar zeggen :-)
Op de terugweg naar Surat Thani maakt uw webmaster aan boord van de 4022 zo'n 100 foto's in het pikkedonker in de hoop dat er toch één degelijk exemplaar tussen zit. Oordeelt u zelf maar... We zien de geconcentreerde treinbestuurder en onderstationschef bij het naderen van Surat Thani. Bijzonder goed gezind wandelt uw webmaster wat later naar het hotel voor wéér een veel te korte nacht. En toch was dit het méér dan waard.
° 16/07/23
Gisteren werd de 4033 met een "mix" trein van Surat Thani naar Khiri Rathanikhom gefotografeerd aan het speciale inritsein (zie negen foto's hoger). Ongeveer op dezelfde plek maar in de andere richting zien we nu de terugrit van de trein naar Surat Thani. De knappe Chulachomklao brug over rivier Tapi is natuurlijk een ideale plek om deze trein in het ochtendlicht te fotograferen.
Eigenlijk was het oorspronkelijke plan om langer in Surat Thani te blijven, maar na de erg succesvolle actie van gisteren, wordt beslist om meteen weer de lijn richting Thung Song Junction op te gaan. In de buurt van Huai Prik zijn immers meerdere fotopunten die nog aandacht vragen! Dit punt met het zuidelijke inritsein van Huai Prik stond nog hoog op het lijstje. We zien de 4108 met een "rapid" trein van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Kantang. De dreigende lucht verraadt dat het regenseizoen in aantocht is, dit zorgt op deze foto gelukkig alleen maar voor méér sfeer.
Na gisteren door onwetendheid een goederentrein te hebben gemist (die gelukkig slecht voor de zon reed), wordt nu om de paar uur op stations nagevraagd of er "iets" in aantocht is. Dit blijkt nog niet het geval, maar dit geeft wel de gelegenheid om het erg compacte gestel van Huai Prik te fotograferen. In dit kleine stationnetje worden de wissels met de hand bediend. Er zijn enkel inritseinen aan beide uiteinden, het vertrek van treinen wordt via vlaggen en tokens geregeld. De inritseinen kunnen naar het doorgaande spoor of naar het zijspoor open worden gezet. Om die reden zien we toch vier seinhandels op dit gestel, waarbij hier het noordelijke inritsein naar het doorgaande spoor geopend is.
Niet alleen de spoorlijn door Huai Prik is erg fotogeniek. Deze weg smeekte ook om een fotootje. De betonbanen doen overigens lekker Belgisch aan. De begroeiing daarentegen...
In Ban Phru Kra Chaeng moeten ze bij de aanleg van de spoorlijn goed met de bazen hebben gestaan... Het station met slechts 2 sporen kent een gestel van maar liefst 14 handels. Dit bestaat uit 2 wisselhandels, 4 seinhandels voor de 2 inritseinen (met aparte handels voor de seinbeelden naar het hoofd- en het zijspoor), 4 seinhandels voor de 4 gewone uitritseinen, 2 seinhandels voor de seinen die de secties afdekken en tenslotte nog 2 gele seinhandels voor de 2 verwittigingsseinen.
De laatste trein van vandaag wordt in Ban Song opgewacht bij dit bruggetje over de rivier Tan. Aan volle snelheid passeert de 4521 met de "local" trein van Sungai Kolok naar Surat Thani terwijl de zon nog even door de wolken probeert te breken. Opvallend detail: volgens de dienstregeling moet de trein in het station stoppen en er bevindt zich ook veel volk op het perron. Toch passeert de trein aan volle snelheid. Tot zover dus ineens het plan om een tweede foto bij het vertrek te maken...
Aangezien er geen treinen meer worden verwacht, is het plan om naar het hotel terug te keren, maar dan ziet uw webmaster plots dat er spoorwerken gaande zijn in het station. Helaas is hij nét te laat om de arbeiders een laatste thermietlas te zien uitvoeren. Er zijn gelukkig nog een hoop Thai naar de gratis show aan het kijken en die laten zich maar al te graag fotograferen. Let zeker ook even op de bodycam die door het meisje wordt gedragen. Geen idee wat er nog met de beelden van uw webmaster zijn gebeurd ;-)
° 17/07/23
De tijd vliegt: vandaag is het alweer de laatste dag aan de zuidelijke spoorlijn. Gisteren slaagde door erg vervelende lichtomstandigheden uiteindelijk maar één foto rond het fotogenieke Huai Prik. Dat verdient een herkansing. Van een schitterende zonsopgang is er helaas niet echt sprake, maar het is toch wel sfeervol bij de passage van de eerste trein. Doorheen het gefluit van de vogels is de naderende 4510 al van ver te horen. We zien haar aan het noordelijke inritsein met een "rapid" trein van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Yala. Al een geluk dat deze trein met een vertraging van ruim een halfuur reed, anders zou het hier ongetwijfeld nog te donker zijn geweest.
De stationschef van Huai Prik vertelt dat er een goederentrein uit zuidelijke richting onderweg is. Er moet echter ook een reizigerstrein rond dezelfde tijd passeren. Er wordt daarom gezocht naar een fotopunt dat voor beide richtingen bruikbaar is. Ten noorden van Kapiat ligt een onbewaakte overweg die kansen biedt. Na een halfuurtje verraadt aanzwellend gerommel uit noordelijke richting dat de reizigerstrein als eerste zal passeren. Een half minuutje later verschijnt de 4132 met een "rapid" trein van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Kantang. Kijk zeker eens naar de videoclip van deze passage onderaan deze reportage: het spoor ligt hier dermate slecht dat de locomotief zich als een heus hobbelpaard gedraagt.
De info dat er een goederentrein onderweg is, blijkt correct! Zo'n twintig minuten na de passage van de reizigerstrein is het de beurt aan de 4201 met een kalksteentrein van Hat Yai Junction naar Kanchanaburi. Let zeker even op het rijtuig achteraan in de trein: hierin rijdt de treinbegeleider mee. Vroeger werden hier typische begeleiderswagentjes voor gebruikt, maar blijkbaar is de inzet van reguliere rijtuigen toch goedkoper.
We schuiven weer op naar Huai Prik, waar de "local" trein van Chumphon naar Hat Yai Junction wordt opgewacht. Vandaag levert de 4134 de nodige pk's. Overigens is het bij dit soort fotopunten telkens opletten geblazen waar je stapt: enkele minuten eerder zagen we vlak voor de auto een slang de weg oversteken.
In de andere richting ziet hetzelfde punt er ook alles behalve slecht uit. Om die reden wordt beslist om ook de tegentrein hier op te wachten. Ruim een uur later verschijnt dan ook de 4228 met de "local" trein van Hat Yai Junction naar Chumphon. Het is halfeen, de zon staat nu nagenoeg recht boven de Aarde. Dit zorgt ervoor dat je hoe dan ook aan "een" schaduwzijde van de trein staat. Het irritantste is echter dat het tijdens het wachten op een trein moordend heet is bij gebrek aan schaduw. Wat een hobby...
Over 11 dagen is koning Rama X jarig. Dat wordt overal in Thailand groots gevierd. Sowieso hangt zijn portret al in alle publieke plaatsen, maar rond zijn verjaardag verschijnt zijn beeltenis nog meer in het straatbeeld. Er zijn dan ook parades en daarvoor moet natuurlijk worden geoefend. Toevallig komen we in Than Pho de plaatselijke jeugd tegen terwijl ze oefenen voor de parade met hun school.
Terwijl de grootsten met hun getrommel voor de nodige decibels zorgen, lopen de kleintjes vooral mee als majorettes met batons. De beste leerlingen van de klas mogen zelfs met een spreuk paraderen.
In Na Bon wordt het messing op het gestel druk opgepoetst. Dit heeft wellicht nog niks te maken met de nakende verjaardag van de koning: er heerst een grote fierheid onder het personeel en daar hoort poetsen gewoon bij. Opvallend detail: ondanks het aantal wissels, moet dit station het met slechts één inrit- en één uitritsein per uiteinde stellen. Aparte dekseinen voor de secties worden hier ook niet toegepast.
Even later wordt een "rapid" trein van Kantang naar Krung Thep Aphiwat Central Terminal aangekondigd. Het punt aan de inrit van dit station is zo bekend dat zelfs het stationspersoneel uw webmaster aanraadt om naar daar te wandelen. Dat is hij dan ook exact van plan. Daar aangekomen, blijkt de begroeiing echter een pak hoger dan op de foto die hij online vond. Nu ja, het blijft een leuk zicht wanneer de 4132 met haar trein opduikt. En zo ronden we dit bezoek aan het zuiden van Thailand af. Wat nog volgt, is een vlucht naar Bangkok om na een véél te korte nachtrust morgen héél vroeg verder te vliegen naar Chiang Mai.
° 18/07/23
We bevinden ons bijna 1200km noordelijker in Thailand, aan de noordelijke uitrit van het kleine stationnetje van Pa Sao. Uw webmaster is een uurtje eerder in Chiang Mai geland, waarna onmiddellijk koers werd gezet naar dit station om daar een reizigerstrein van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Chiang Mai op te wachten. Helaas wordt de toon al meteen gezet: enkele weken eerder hebben nieuwe Chinese diesellocomotieven hier de fakkel overgenomen. De Thai noemen deze locomotieven "Ultraman" door de livrei die aan een Japanse superheld doet denken. Uw webmaster is er een pak minder enthousiast over. Deze foto van de 5204 wordt toch maar getoond aangezien ze heel goed de aparte uitritseinen met het sectiesein verderop de lijn toont.
Enkele frustraties later (lees: nog meer moderne Chinese locomotieven en een fotowolk bij een passerend treinstel) keren de kansen eindelijk. We bevinden ons in Mae Tan Noi, waar de "local" trein van Nakhon Sawan naar Chiang Mai even stopt. Deze trein is opgebouwd uit de motorwagens 1137 + 1249 + 1118. Deze Japanse motorwagens uit de jaren '80 rijden vooral in het voorstadsverkeer rond Bangkok, maar komen dus ook in het hoge noorden van Thailand. Let zeker ook even op de token in de staander (links op de foto) voor de rit naar het volgende station.
Ondertussen is gelukkig duidelijk geworden dat er dagelijks een olietrein naar Chiang Mai rijdt. De heentrein rijdt 's nachts, maar de tegentrein rijdt rond de middag. Vandaag wordt de trein gesleept door de 4123. We zien de trein naar beneden rollen in de buurt van Wiang Tan. Ook deze treinen hebben een rijtuig als begeleiderswagen helemaal achteraan.
De zoektocht naar een hotel in het nochtans toeristische Nakhon Lampang val aanvankelijk wat tegen. Gelukkig wordt net op tijd iets gevonden zodat uw webmaster nog even naar het station kan wandelen. Daar komt op het perfecte moment de 5204 met haar reizigerstrein van Chiang Mai naar Krung Thep Aphiwat Central Terminal binnen. In deze lichtomstandigheden vergeet uw webmaster al eens gemakkelijker dat hij niet zo wild is van "Ultraman".
° 19/07/23
De volgende ochtend slaat uw webmaster een babbeltje met een lokale spoorwegliefhebber wanneer plots enkele monniken over het perron wandelen. We hebben allebei onmiddellijk dezelfde reflex: "foto maken!"
De volgende dag start meteen spectaculair: in Bo Haeo blijkt dat de "rapid" trein van Chiang Mai naar Krung Thep Aphiwat Central Terminal zowel de 4149 als de 4505 op kop heeft hangen. De reden hiervoor is niet meteen duidelijk want op de heenweg zijn er even veel dagelijkse treinenparen. Een stationschef in de buurt bevestigt wat later bovendien dat dit dagelijkse kost is. Dat is niet aan dovenmansoren gezegd en daar gaat de planning de komende dagen sowieso op worden afgestemd!
De nieuwe Chinese diesels hoeven niet per sé te worden gefotografeerd en dus zet uw webmaster nu maximaal in op het (schaarse) overige verkeer. Gisteren werden deze drie stellen al eens in Mae Tan Noi gefotografeerd, maar ook de terugrit naar Nakhon Sawan doet het hier erg goed. We zien de 1118 + 1249 + 1137 na aankomst in dit station. De assistent-bestuurder hangt al uit het raam om de token voor de sectie naar Pang Muang op te pikken.
In Thailand heb je op enkele plaatsen heus "spoorwegtoerisme" op het reguliere spoorwegnet. Die plekken komen allemaal nog aan bod in deze reportage. Het stationnetje van Khun Tan is de eerste bezienswaardigheid, wellicht niet eens zozeer voor de treinen op zich maar wel omdat dit station aan de voet van het Doi Khuntan National Park ligt. Dit station is met haar 578 meter boven zeeniveau het hoogstgelegen station van Thailand. De mogelijkheden van foto's met een juiste zonnestand zijn hier wat kritisch, maar voor de "local" trein van Nakhon Sawan naar Chiang Mai zou het moeten lukken. Deze blijkt vandaag uit vier motorwagens te zijn samengesteld: de 1246 + 1124 + 1122 + 1226. Niet geheel onverwacht vindt in dit station de kruising met de lege olietrein plaats.
Door het snelle draaien van de zon rond de middag kan die olietrein bij het vertrek ook deftig worden gefotografeerd. De Alsthom 4214 mag daarbij goed haar best doen om de trein van Chiang Mai naar Bang Sue Junction in beweging te krijgen. De trein is overigens nog niet op volledige lengte: in Nakhon Lampang zullen nog extra oliewagens worden toegevoegd.
We rijden terug naar Nakhon Lampang (lees: uw webmaster rijdt terug, want de taxichauffeur heeft geen ervaring met bergweggetjes op het niveau van een Ardeense weg). Als de info van de depotchef klopt, volgt dadelijk nog een "specialleke". Geduldig wacht uw webmaster op het perron tot het zover is. Just for the record: deze monnik die zijn gewaad even beter aantrekt is niét het beloofde spektakel.
Dit lijkt er al meer op... Na twee dagen lang de depotchef van Nakhon Lampang de oren van het hoofd te hebben gezaagd, komt deze oeroude diesellocomotief kort in actie! De 540 is de overblijvende helft van een vroegere dubbelgelede locomotief, gebouwd bij Davenport in 1952. Deze oudegediende heeft dus meer dan 70 dienstjaren op de teller staan! Af en toe mag ze nog even rangeren, zoals hier bij het aankoppelen van een rijtuig achteraan de reizigerstrein van Chiang Mai naar Krung Thep Aphiwat Central Terminal. Voor zover uw webmaster kon achterhalen, zijn er ten tijde van deze reis nog 4 dergelijke locomotieven in dienst. Door de instroom van de nieuwe Chinese locomotieven en het vrijkomen van andere locomotieven, lijkt hun inzet echter zo goed als voorbij.
Thailand schijnt het beste street food ter wereld te hebben. Na dus weer hard te hebben genoten van een loempia en een bord pad thai is het tijd om rustig richting het hotel te wandelen. Onderweg komt hij deze monteur tegen. "Natuurlijk mag je wel even een foto maken!"
° 20/07/23
Een klassieker aan de noordelijke spoorlijn is deze witte brug in Tha Chomphu. Het is dan ook een ideaal punt om de "rapid" trein van Chiang Mai naar Krung Thep Aphiwat Central Terminal op te wachten. Vandaag hangen de 4131 en de 4505 voor deze trein. Fun fact: bij de voorbereiding van deze reis waren op Google Maps nogal wat kronkelende wegeltjes op deze plek te zien. Uw webmaster vroeg zich toen al af wat voor zin die paadjes hadden. Toen we onder de brug door reden, bleken we met de taxi plots midden op een golfterrein verzeild te zijn. Dat leverde toch wel wat rare blikken op van de mensen die onderhoud deden. Nadat de taxi netjes buiten het golfterrein werd geparkeerd, had gelukkig niemand er nog iets op tegen dat uw webmaster foto's kwam maken.
Vandaag kiezen we voluit voor de goederentrein en gaan we de uitdaging aan om hem te achtervolgen. Zou dit een Thaise première zijn? De taxichauffeur hield alvast bij hoog en bij laag vol daat dit plan niet zou slagen. Na een lekkere lunch arriveren we in Pa Sao, waar de trein een uur vroeger dan voorzien al is gearriveerd. Gelukkig moet er nog even op een treinkruising worden gewacht. Enkele minuten later is het zover en zien we de 4214 met haar olietrein van Chiang Mai naar Bang Sue Junction vertrekken.
Aan het volgende punt in Tha Pla Duk aangekomen, gelooft de taxichauffeur er nog steeds niks van dat we de trein hebben ingehaald. Het nog gesloten inritsein geeft hem voorlopig gelijk. Toch kan het niet anders dan dat we de trein te pakken hebben, want we hebben minstens 15km afgesneden en die trein moet bovendien het centrum van Lampung doorkruisen. Zo'n tien minuten later komt het sein open en is het enkel nog wachten op de passage van de fraaie olietrein. Als het dan zover is, is het dubbel genieten, zeker ook omdat er ongetwijfeld een verbaasde taxichauffeur in de auto zit te wachten :-)
We zetten deze tactiek verder en kiezen ervoor de trein opnieuw op te wachten in Pang Muang. Helaas valt deze foto in het water (pun intended) door een hevige regenbui, typisch aan de moesson. We geven echter niet op en rijden nog verder naar Sala Pha Lat. Doordat de trein in Nakhon Lampang nog extra wagens heeft aangehaakt, moeten we hier ongeveer een uur op de laatste passage wachten. De trein is nu op volledige lengte en dendert aan zo'n 60km/u door het station. Let zeker even op de treinbestuurder die net de token voor de sectie naar Mae Mo meegrist.
° 21/07/23
De laatste dag in het noorden van Thailand begint aan de tempel Wat Tha Si Sai Mun in Tha Pla Duk. Net na zonsopgang wordt in het mooiste licht een van de draken aan de ingang van de tempel gefotografeerd.
Honderdvijftig meter verderop wordt de ochtendtrein opgewacht. Mooi op tijd (het kan!) passeren de 4152 en 4505 met hun "rapid" trein van Chiang Mai naar Krung Thep Aphiwat Central Terminal. U moet het de Thaise spoorwegen nageven: ze houden van kleurrijke treinen!
Het plan is om de trein van de vorige foto nog een tweede keer te fotograferen. In de buurt van Bo Haeo wordt al snel een goed fotopunt gevonden en daar blijkt toevallig ook een boer actief met het verplanten van rijstplantjes. Hij wil wel op de foto en wil ook wel meehelpen door iets te ensceneren. Via een jongere Thai wordt uitgelegd dat hij parallel met de aankomende trein zijn veld zou moeten bewerken. Uw webmaster zal daarbij zijn duim omhoog steken wanneer hij precies in beeld moet komen ploegen/varen/planten (?) om zo samen met de naderende trein te worden gefotografeerd. Klinkt als een goed plan toch? Alleen heeft de man het toch niet helemaal begrepen: wanneer de trein passeert en uw webmaster teken doet, steekt hij gewoon ook zijn duim de hoogte in. Lap... We houden het hier dus maar op een geposeerde foto aan de rand van zijn veld. You can't win them all...
Voor de laatste treinfoto in het noorden wordt voor een behoorlijk moeilijk te bereiken punt gekozen: deze brug hoog in de heuvels nabij Wiang Tan ligt op ruim 3,5km van de dichtstbijzijnde weg. Op Google Maps staan enkele overtuigende foto's en dus besluit uw webmaster toch maar om de pittige tocht naar dit fotopunt te maken. Ruim een uur stappen in een warm en vochtig klimaat valt op zo'n moment toch al snel tegen. De drie liter water die worden meegenomen, blijken niet voldoende... Bij aankomst kan hij letterlijk zijn kleren uitwringen! En toch: als de 4131 met haar olietrein van Chiang Mai naar Bang Sue Junction passeert, is het dat allemaal waard geweest!
Onderweg naar Nakhon Lampang kiest de chauffeur na een tip van een stationschef voor een alternatieve route. Hierbij doorkruisen we een olifantenreservaat. De Indische olifant is wat kleiner dan zijn Afrikaanse broer, maar blijft een imposante verschijning! Meteen komt de stille wens van uw webmaster uit om ook in Thailand toch enkele olifanten te zien.
In Nakhon Lampang wordt op het perron de sfeer opgesnoven in afwachting van de slaaptrein naar Bangkok. In het buitenland stellen zo'n momenten maar zelden teleur... Dit jongetje amuseert zich alvast goed met een bellenblazer. Typisch verhaal trouwens: eerst maakte uw webmaster te opvallend (en uiteraard met toestemming van de moeder) zijn beelden en lukten de foto's niet. Pas wanneer nonchalant vanop het bankje "toevallig de camera in de juiste richting wordt gedraaid" lukt het om de gewenste foto te scoren.
° 22/07/23
Na een lange nachtelijke rit (minder comfortabel dan in Chinese nachttreinen, maar nog steeds véél aangenamer dan een vliegtuigreis) wordt Krung Thep Aphiwat Central Terminal bereikt. Sinds begin 2023 is dit het station waar de langeafstandstreinen vertrekken en toekomen. Meteen wordt koers gezet naar het véél charmantere station van Hua Lamphong voor een eerste blitzbezoek. In dit station is het véél rustiger dan vroeger, maar er is nog wel wat te beleven. Op deze opname ziet u de 4556 los van het depot naar gereedstaande reizigerswagens rangeren, terwijl de 4015 met enkele rijtuigen pauzeert. Waar kwam de term "wolkenkrabbers" ook alweer vandaan?
Miauw :-) De stationskat heeft veel meer oog voor het eetkraampje op een ander perron dan voor de bijzondere trein die op de achtergrond gereedstaat. Uw webmaster houdt u nog even in spanning, die trein komt verderop in deze reportage nog terug.
In de buurt van Bangkok zijn er uiteraard verschillende markten, maar wellicht is geen enkele markt zo bekend als die van Mae Klong. De reden ontdekt u op de volgende foto. Gelukkig laten de marktkramers zich ook hier nog graag fotograferen als je het vriendelijk vraagt.
Juist ja... De markt van Mae Klong ligt over de spoorlijn heen, vlakbij het eindpunt van de voorstadslijn vanuit Ban Laem. Meteen is dit de tweede Thaise plek bekend voor zijn spoorwegtoerisme. Uw webmaster had grote twijfels of dit zijn ding zou zijn (geef hem maar de minder bekende varianten van dergelijke plekken). Het zou echter dwaas zijn om deze plek niét te bezoeken. Voor de eerste passage werd voor een drone-opname gekozen, zodat in één oogopslag duidelijk wordt hoezeer de spoorlijn en de markt hier verweven zijn. We zien de 1227 + 1221 + 1216 zich de laatste meters doorheen de markt wurmen. Het eindstation ligt ter hoogte van de bomen rechts bovenaan in beeld.
Een halfuurtje later rijdt de trein weer richting Ban Laem. Op deze foto ziet u de waanzin van de toeristen voor "dé" foto. Uw webmaster vindt het vermakelijk en levensgevaarlijk tegelijk. Nauwelijks een half jaar later zou er een toerist een been verliezen en vervolgens in het ziekenhuis sterven door roekeloos gedraag... Just for the record: uw webmaster stond wél veilig: door zoom te gebruiken, wordt het effect van het vele volk naast en voor de trein vooral versterkt.
De overgrote meerderheid van de toeristen houdt het meteen na de passage van de trein al voor bekeken. Uw webmaster profiteert van de rust om het gewone marktleven aan de spoorlijn te fotograferen. Als u goed kijkt, ziet u zelfs de sporen nog liggen ;-)
Tijd om het even wat rustiger aan te doen... Wat verderop, in Damnoen Saduak, ligt een "drijvende markt". Vergelijk het gerust met een soort Thais Venetië. Het uit de kluiten gewassen dorp is nagenoeg enkel per boot bereikbaar. Ook hier is er redelijk veel toerisme, maar door duidelijke instructies aan de gondelier (nu ja...) te geven, kan je in een van de vele motorbootjes door de rustigere kanalen varen.
Alvorens naar de derde toeristische trekpleister van de dag te verhuizen, worden nog enkele foto's gemaakt in de buurt van Ban Pong. Aan het Wat Don Tum zien we de 4130 met een "ordinary" trein van Thon Buri naar Prachuap Khiri Khan. De trein rijdt op een nieuw aangelegd spoor naast de oorspronkelijke spoorlijn. Zoals op vele plekken in Thailand, zijn er serieuze moderniseringswerken gaande; dit traject zal in de toekomst dubbelsporig worden uitgebaat.
° 23/07/23
We bevinden ons in Kanchanaburi aan de beruchte "Dodenspoorweg" van het toenmalige Siam naar Burma. In verschrikkelijke omstandigheden moesten dwangarbeiders onder leiding van de Japanse agressor hier in de tropische hitte werken. De gevolgen laten zich raden: er vielen enkele honderdduizenden doden, ver weg van hun vertrouwde familie. Van al dat menselijk leed is op het station van Kanchanaburi niks te merken wanneer in alle vroegte de 4048 met een "local" trein naar Nam Tok op het vertrekuur wacht.
De spoorlijn naar Nam Tok is dé Thaise spoorlijn als je nog GEK-locomotieven in actie wil beleven... Twee van de drie treinparen worden door deze erg knappe locomotieven gesleept. Na het vertrek van de vorige trein, nadert een uurtje later de 4037 met een tegentrein van Nam Tok naar Thon Buri. In Khao Pun hebben de dwangarbeiders ongetwijfeld zwaar afgezien bij het uithouwen van deze doorgang in de spoorlijn. Vandaag de dag biedt dit punt een knap motief voor de knappe dieseltrein. Overigens ziet uw webmaster niet meteen het verschil tussen een "local" of een "ordinary" trein: ze hebben een soortgelijke treinsamenstelling en stoppen bovendien beiden in alle stations.
De vorige twee treinen reden tussen 6 en 7u 's ochtends. Pas na 10 uur is er weer actie in de vorm van een "ordinary" trein van Thon Buri naar Nam Tok. Deze trein is erg populair bij dagjestoeristen die de dodenspoorweg op één dag in beide richtingen willen afrijden aangezien dit treinpaar als enige volledig in daglicht rijdt. Voor uw webmaster is de 4153 nét iets minder dan een GEK-locomotief, maar de trein leent zich wel goed voor een achtervolging. In de buurt van Wang Yen kan de leukste foto worden gemaakt, ook al staat de zon nu op haar hoogste punt. Nog enkele kilometers en de trein zal Nam Tok bereiken.
Enkele uren later bevinden we ons in Tham Krasae aan een van de bekendste fotopunten van Thailand. Voor we ons weer aan het treinengeweld wagen, wordt eerst in alle sereniteit een bezoek gebracht aan de Boeddha-beelden in de Krasae-grot.
De houten bruggen aan de oever van de rivier Khwae Noi zijn een parel voor het oog. Het gaat hier om drie bruggen die vlak achter elkaar liggen en slechts stapvoets door zes treinen per dag worden bereden. Op deze foto zie je alle drie de bruggen (of toch delen ervan) tijdens de passage van de 4048 met een "local" trein van Nam Tok naar Kanchanaburi. Wat verderop ligt het kruisingsstation van Wang Yen, waar op een tegentrein zal worden gewacht. Heel bizar hierbij is dat de twee locomotieven daarbij van trein wisselen. Dat is sowieso al niet logisch, zeker niet als je er ook nog eens rekening mee houdt dat dit station slechts twee sporen kent. Toch is dit dagelijkse kost!
De meeste bezoekers steken de brug te voet over, de Thaise spoorwegen hebben zelfs speciaal metalen platen voorzien om het oversteken te vergemakkelijken. Deze monniken zullen niet de volledige brug oversteken, maar gaan bidden aan de Boeddha-beelden in de Krasae-grot vlak voorbij de korte eerste houten brug. Ze zijn gelukkig bereid om even te poseren, iets wat uw webmaster hard waardeert.
Daar is de 4048 weer! Ditmaal zien we de knappe locomotief met een "local" trein van Thon Buri naar Nam Tok op de langste houten brug. Zoals twee foto's terug beschreven, heeft deze locomotief deze trein in Wang Yen overgenomen van een andere locomotief. De gebouwen rechts zijn overigens hotels, het is hier bést wel toeristisch. Toch is het ten tijde van dit bezoek erg rustig: het regenseizoen staat voor de deur en de meeste toeristen spelen op veilig. Het is ondertussen 18u en de dagjestoeristen zijn terug naar Kanchanaburi. Daardoor kan uw webmaster eenzaam en alleen van dit schouwspel genieten, een van de topmomenten van deze reis. Hij kan u dus héél hard aanraden om pas in de late namiddag naar deze feërieke plek te komen. De hele omgeving straalt dan een ongelofelijke sereniteit uit.
De vorige foto was een drone-opname. Uw webmaster staat zelf aan het uiteinde van de tweede brug. We zien nogmaals de 4048 met haar trein naar Nam Tok terwijl behoedzaam een overhangende rots wordt gepasseerd. Aan boord bevinden zich vooral toeristen die de nacht zullen doorbrengen in de buurt van dit huidige eindstation van een spoorlijn die ooit tot in Burma (het huidige Myanmar) eindigde.
° 24/07/23
Na een verkwikkende nachtrust staat uw webmaster opnieuw vroeg op: de ochtendtrein van Kanchanaburi naar Nam Tok vertrekt al om 6:07 en die willen we niet missen. Vandaag sleept de 4037 deze trein, de foto is gemaakt aan de kleine halte van Wang Lan. Deze gebouwtjes zijn trouwens typisch voor de haltes langs de dodenspoorweg.
Iets later wordt de 4048 met een trein van Nam Tok naar Thon Buri nabij Kanchanaburi gefotografeerd. Dit punt telt dagelijks honderden bezoekers, maar 's ochtendsvroeg is het nog rustig. De dodenspoorweg is natuurlijk overbekend van de film "Bridge over the River Kwai", vandaar de populariteit van deze brug. Alleen... Schrijver Pierre Boulle van het later verfilmde boek heeft zich vergist: de trein rijdt over de Mae Klong, een zijrivier van de Khwae-rivier die verderop ligt. Als gevolg van de populariteit van de film, heet deze zijrivier nu wel Khwae Yai. Om het nog ingewikkelder te maken: de oorspronkelijke houten brug lag in moerassig gebied en heeft maar enkele maanden dienst gedaan. Op deze foto zie je de opvolger waarvan het middelste deel door de geallieerden is gebombardeerd. Enkel de gebogen brugdelen zijn origineel. Tenslotte... De filmscènes met de houten brug zijn in Sri Lanka gefilmd. Ach ja, het blijft een knappe omgeving met veel respect voor de vele krijgsgevangenen die hier het leven lieten!
Van de dodenspoorweg vind je (begrijpelijk) vooral foto's van de bekendste locaties. Toch is ook de rest van de spoorlijn enorm fotogeniek. In het dorpje Nong Ya bevindt zich een ideale plek om de 4139 met haar "ordinary" trein van Thon Buri naar Nam Tok op te wachten. Let zeker even op het witte Boeddha-beeld achter de heuvel op de achtergrond, dit beeld staat in Kanchanaburi.
We zetten de achtervolging in en kunnen de trein nog enkele keren fotograferen. In Ban Kao staat een boer met enkele koeien naast het spoor, dat schreeuwt natuurlijk om een foto van de zopas aan de halte vertrokken trein.
Enkele uren later bevinden we ons in Chong Khaep, waar zich dit knappe punt bevindt. De 4037 met haar "local" trein van Nam Tok naar Kanchanaburi laat bij het vertrek goed van zich horen (zie ook de videoclip onderaan deze reportage). Een ideale manier om (voorlopig?) afscheid te nemen van de zwaar beladen maar tegelijk erg knappe dodenspoorweg.
° 25/07/23
Aan het einde van de reis wordt nog de ruimte voorzien om enkele losse eindjes aan elkaar te knopen: het gaat hierbij om dagbestemmingen die uw webmaster de moeite van het bezoeken waard vindt. We starten vandaag in Thon Buri, een van de werkplaatsen van de Thaise spoorwegen. Deze werkplaats huisvest de rijvaardige stoomlocomotieven van de Thaise spoorwegen, maar er gebeurt ook regulier onderhoud, zoals op deze foto van de 4036 te zien is. Fotografen zijn er meer dan welkom, zolang ze zich gedragen. Fantastisch dat dit allemaal kan!
Een werk dat uw webmaster in een ver verleden als vrijwilliger ook nog heeft gedaan: het kuisen van de luchtfilters van een diesellocomotief. Deze arbeid(st)ers hebben er de handen mee vol... Ook de radiator rechts komt zo dadelijk aan de beurt.
Aan de voorkant van de werkplaats staan enkele diesels te pronken. Links ziet u de 4230 van Alsthom, terwijl rechts de 4519 even pauzeert. Deze laatste locomotief heeft vandaag een bijzondere taak: over enkele dagen vindt er een rit met twee stoomlocomotieven uit dit depot plaats, de voorbereidingen daarvan zijn bezig en deze locomotief assisteert bij de rangeringen met die twee stomers.
Je zou het op deze foto niet zeggen, maar het station van Thon Buri ligt vlakbij het centrum van Bangkok. De stationschef luidt de bel als teken dat de "ordinary" trein uit Nam Tok dadelijk gaat aankomen. De 4230 moet zich hiervoor uit de voeten maken en rangeert naar enkele gereedstaande rijtuigen. Na binnenkomst van de trein uit Nam Tok zal de 4230 die rijtuigen als ledig materieel naar Bang Sue slepen.
Tijd om naar dat véél bekendere station van Bangkok te gaan... In Hua Lamphong kwamen tot enkele maanden geleden de doorgaande treinen binnen, nu doet dit station enkel nog dienst voor voorstadstreinen. Langzaamaan wordt het station omgevormd tot een spoorwegmuseum, getuige de 537 van Davenport die hier al opgesteld staat. Deze foto straalt dan ook treffend de overgangssfeer uit: de poetser heeft rustig de tijd om het perron te dweilen voor treinen die hier bijna niet meer komen. Zelfs al heeft uw webmaster de echt drukke tijden van dit station net gemist, dan nog blijft het een fantastische plek om foto's te maken!
Enkele keren per dag wordt de rust in de grote stationshal doorbroken, in dit geval bij de aankomst van de 4531 met een "commuter" trein van Chachoengsao Junction naar Bangkok. Hoewel de meeste treinen op de sporen net naast de kap binnenkomen of vertrekken, wordt ook spoor 6 nog gebruikt voor de voorstadstreinen. Even, héél even krijg je zo het gevoel van de grandeur van dit station in volle transformatie. Uw webmaster heeft wederom het gevoel dat hij nog nét op tijd naar Thailand is gekomen...
's Avonds wordt doorgereisd naar Kaeng Khoi Junction. Uw webmaster neemt plaats in het eerste rijtuig van de "commuter" trein en heeft geluk: de 4038 levert de tractie en zorgt voor een fantastische dieselsymfonie. In de buurt van Ko Rian breekt net voor zonsondergang de zon door de wolken, waardoor bovendien ook nog eens de nodige sfeerfoto's kunnen worden gemaakt. Deze moeder lijkt ondertussen aan haar dochter te vertellen wie in het dorp wat verderop heeft gewoond.
Terwijl het kleurenpallet buiten nabij het dorpje Phra Kaeo van spectaculair naar onvoorstelbaar knap verandert, heeft deze dame meer oog voor haar smartphone. Gelukkig stemt ze er wel mee in om te worden gefotografeerd. Wat een onvergetelijke treinreis is dit weer...
° 26/07/23
Vanuit Kaeng Khoi Junction gaat het erg vroeg richting Khok Salung, waar een lange spoorbrug over een gigantisch stuwmeer ligt. Uw webmaster is op tijd vertrokken, want hij moet nog te voet over een deel van de brug stappen alvorens de eerste reizigerstrein kan worden gefotografeerd. Bij aankomst prikt de zon nét door de wolken. Oh, wat zou het mooi zijn als er nu een trein passeert... Seconden later geschiedt het wonder: het mechanische sein op de brug wordt geopend! Dit moét wel voor een goederentrein zijn, want de reizigerstrein komt dadelijk uit de andere richting... Snel wordt positie ingenomen en gaat de hartslag de hoogte in, recht evenredig met het stijgende gerommel van de naderende goederentrein. Ongelofelijk knap is de passage van een Chinese diesellocomotief van de reeks 52 met een containertrein van Nong Khai naar Laem Chabang. Dit kon gewoon niet beter... Soms valt echt alles precies op zijn plaats!
Meteen wordt het bewolkt, waardoor de foto van de beoogde reizigerstrein niet zo spectaculair meer wordt. Dan maar genieten van de vissers en enkele overvliegende witte ooievaars :-) Het regenseizoen moet nog beginnen, waardoor het water nu vrij laag staat. In de winterperiode staat dit hele gebied blank.
Onvoorstelbaar: een uur later duikt er nog een tweede containertrein op, nu in omgekeerde richting. Deze trein wordt gesleept door de 5110, een locomotief die zo'n 10 jaar eerder werd gebouwd bij het Chinese CRRC Qishuyan. Nu ja, uw webmaster heeft al knappere 51'ers gefotografeerd in zijn leven ;-) Toch is dit punt met mechanische seinen op de brug een unieke omgeving om deze goederentrein te fotograferen.
Een dik uur later passeert de volgende reizigerstrein, bestaande uit de 1043 en de 1027. Ze rijden als "local" trein van Ban Luam naar Kaeng Khoi Junction. Opvallend: normaal zou deze trein vanuit Bua Yai Junction komen, maar het gaat om dezelfde stellen als de heentrein enkele uren eerder. Zou er last zijn van een materieeltekort waardoor de trein werd ingekort tot Ban Luam? Duidelijk te zien zijn de langzaamaan opdrogende plassen. Binnenkort staat het water hier weer metershoog en vormt dan zoals iedere winter het gigantische stuwmeer van de Pa Sak Jolasid Dam.
De stationschef van Khok Salung bevestigt wat uw webmaster al vermoedde: de komende uren valt er geen treinverkeer meer te verwachten. Om die reden wordt teruggereden naar Kaeng Khoi Junction, waar na het oppikken van de bagage een trein naar Bangkok Hua Lamphong wordt genomen. Het is immers nog de bedoeling om de voorstadstreinen van de avondspits te fotograferen. Onderweg komen we deze dame in haar winkeltje tegen. Fotomomentje...
Deze dronefoto maakt meteen duidelijk hoe omvangrijk het sporencomplex van het station van Hua Lamphong nog is. De omgeving verraadt ineens ook wat het probleem met dit station is: de grondprijzen swingen de pan uit en de Chinese spoorweginvesteerders in Thailand wilden (zoals overal waar ze investeren...) de spoorwegen weg uit de stad. De bedoeling is nu om Hua Lamphong om te vormen tot een levend spoorwegmuseum. Afwachten hoe zich dat allemaal gaat ontwikkelen... Voorlopig is er gelukkig nog wel wat actie: we zien de 4015 met lege rijtuigen rangeren terwijl rechts het nodige materieel in het depot wacht op een volgende inzet.
Vanuit Hua Lamphong liggen er over enkele kilometers drie sporen tot aan de splitsing van de spoorlijn naar het noorden en die naar het oosten. Hoewel de drie sporen nog in gebruik zijn (getuige de clip onderaan deze pagina), leeft de lokale bevolking in het district Pathum Wan op en rond het spoor. Naast alle natuurschoon is ook dit Thailand en dus wordt hier de 4414 met haar "commuter" trein van Bangkok hoofdstation naar Chachoengsao Junction opgewacht.
Uw webmaster krijgt maar geen genoeg van spoor 5 in Hua Lamphong. In het laatste daglicht arriveert de 4554 met "commuter" trein vanuit Ban Plu Ta Luang. Rechts staat nog steeds de 537 met daarachter een bijzonder treinstel: Kiha 183 211+182 242+183-218. Dit stel wordt voorbereid op een toeristische rit naar Chachoengsao Junction die morgen zal plaatsvinden. Laat uw webmaster dan "toevallig" nét langs die spoorlijn gaan staan...
° 27/07/23
Opnieuw gaat de wekker véél te vroeg... De vermoeidheid begint zijn tol te eisen en dat lijkt niet enkel bij uw webmaster het geval. Waarover zouden monniken dromen? Een betere wereld zonder eigengereide wereldleiders? Let trouwens ook even op het opschrift in het rijtuig dat zich boven de monnik bevindt: enkele minuten later zal het treinpersoneel uw webmaster er vriendelijk op attent maken dat dit deel van het rijtuig voor monniken is voorbehouden...
Vandaag wordt de omgeving van Preng te voet verkend. Achteraf gezien was dit misschien niet het strakste plan, want het chronisch slaapgebrek in combinatie met de hitte begint zijn tol te eisen. Toch kunnen er nog enkele toffe opnames worden gemaakt, zeker wanneer deze 4204 voor een stevige rookpluim zorgt bij vertrek met een "ordinary" trein van Bangkok Hua Lamphong naar Kabin Buri.
Daar is 'ie dan: een van de fraaie Kiha-treinen die de Thaise spoorwegen bijna een jaar eerder van Japan hebben gekregen! Deze treinen worden niet in de normale dienst gebruikt, maar doen dienst als excursietreinen voor toeristen. Zo rijden vandaag de 183 218+182 242+183-211 als met ruim 2u vertraging van Bangkok Hua Lamphong naar Chachoengsao Junction. De excursiegangers zullen daar een grote zuivelboerderij bezoeken. Het was op voorhand het streefdoel van uw webmaster om een van deze stellen langs de lijn te kunnen fotograferen. "Missie geslaagd" zullen we maar zeggen!
° 28/07/23
Hiep hiep hoera: vandaag is het de verjaardag van koning Rama X! Dat wordt op de meest uiteenlopende manieren in het hele land gevierd. Een klassieker bij belangrijke feestdagen in Thailand is dat twee stoomlocomotieven van het depot van Thon Buri worden opgestookt en met een reizigerstrein op excursie gaan. Deze treinen zijn bijzonder populair bij toeristen, als je wil meerijden is het dus kwestie van de start van de ticketverkoop goed in de gaten te houden. Vandaag rijdt er een trein naar Ayutthaya, de vroegere hoofdstad van Siam. Voor dag en dauw (en vooral: voordat de hordes toeristen arriveren), wordt deze trein in Hua Lamphong gefotografeerd.
Die fierheid straalt er vanaf bij het personeel! De locomotieven zijn de voorbije dagen uitgebreid gepoetst en zijn in het machinistenhuis zelfs voorzien van door monniken gezegende bloemenkransen. Als u wat beter naar de foto kijkt, verraden meerdere details wel dat deze stoomlocomotieven niet meer op de traditionele manier gestookt worden. Van beide locomotieven is de ketel vervangen door een moderne stoomketel met oliebranders, waarbij in de tender een grote elektriciteitsgenerator is ingebouwd om het water al voor te verwarmen. Voor kenners is dit natuurlijk niet heel authentiek meer, maar de locomotieven roken en sissen als normale stoomtreinen dus de toeristen zijn tevreden.
Stipt op tijd vertrekken de 824 en de 850 met hun trein van Bangkok Hua Lamphong naar Ayutthaya. Uw webmaster koos hier bewust voor een plek waar de stoomlocomotieven fel afsteken tegen de omgeving met wolkenkrabbers. Ondertussen kijkt de 4015 een tikje jaloers toe hoe de stomers met bijna alle aandacht gaan lopen.
Na aankomst van de stoomtrein in Ayutthaya hebben de reizigers uitgebreid de tijd om van de knappe tempels te genieten. Uw webmaster verkiest het normale treinverkeer en daarbij vormen de drie bruggen aan de zuidzijde van het station natuurlijk een knap motief. Na de binnenkomst van een reizigerstrein uit Bangkok (op het linkerspoor) is het voor de 4542 tijd om haar "ordinary" trein van Phitsanulok naar Bangkok Hua Lamphong weer in beweging te trekken. Ondanks dat deze locomotieven pas van midden de jaren negentig dateren, hebben ze toch nog een vrij klassiek uiterlijk. Uw webmaster bekent: hij wordt steeds meer fan van de locomotieven gebouwd bij General Electric! Al zou dat ook wel enigszins met hun steeds weer stoere geluid te maken kunnen hebben ;-)
Later in de namiddag is het de beurt aan de 4507 met een "rapid" trein van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Chiang Mai. Let zeker even op de witte lampen bovenop het sein: als de trein rechtdoor rijdt, branden deze niet. Bij een rijweg naar links of rechts, branden de lampen in de respectievelijke rijrichting. Het sein op de achtergrond heeft die lampen niet, voorbij dat sein kan immers enkel nog op hetzelfde spoor verder worden gereden.
Tijd voor de terugrit van de stoomtrein naar Bangkok Hua Lamphong. Net buiten Ayutthaya bevindt zich dit fotopunt dat zich perfect leent voor deze trein. Toch werd het nog even stressen: seconden eerder reed een moderne Chinese diesel met een andere reizigerstrein over het derde spoor. Oef! Die locomotief moest hier écht niet mee in beeld...
Na de vorige foto wordt bewust meteen terug naar Hua Lamphong gereden om daar zeker op tijd te zijn voor de aankomst onder de majestueuze overkapping. Extra leuk is dat de trein op spoor 3 binnenkomt, vlak naast de hier opgestelde museumlocomotieven. Zo zien we dan ook de in 1912 bij North British Locomotive Co. gebouwde en pas herschilderde 165 naast de binnenrollende 850 + 824 met hun toeristentrein uit Ayutthaya.
° 29/07/23
De laatste dag van deze reis wordt in het district Ratchathewi, vlakbij het centrum van Bangkok, gestart. Hier ligt een van de hoeken van een sporendriehoek, temidden van de wolkenkrabbers en sloppenwijken. Deze jongeren poseren op de overblijfselen van hun vroegere woonst. Naast de bestaande oude spoorlijn is hier een hele strook krotten gesloopt voor de verlenging van de "Airport Rail Link", een soort bovengrondse metrolijn. Momenteel is die lijn al in gebruik tussen de internationale luchthaven van Suvarnabhumi en Ratchathewi. Tegen 2026 moet deze verbinding worden verlengd tot de binnenlandse luchthaven van Dong Muang. Of deze jongeren daar veel aan gaan hebben is natuurlijk maar de vraag...
In Ratchathewi is het contrast tussen oud en nieuw enorm, wat voor uw webmaster een interessante setting biedt voor de Kiha 183 219+182 222+182 229+183-208 die als excursietrein van Bangkok hoofdstation naar Chachoengsao Junction rijdt. De deelnemers gaan net zoals bij de eerder gefotografeerde rit naar een zuivelboerderij, maar blijkbaar krijgen ze een "full option"-programma, want deze keer duurt de uitstap maar liefst twee dagen. Dit stel is overigens een ander (en langer) Kiha-treinstel dan enkele dagen geleden. De Thaise spoorwegen verdienen alle lof dat ze meer en meer van dergelijke excursietreinen inleggen. De Kiha-stellen komen hiervoor ook volledig tot hun recht!
We duiken weer de dagelijkse realiteit van de armsten in... Deze man probeert een paraplu te herstellen om toch nog een cent bij te verdienen. Mits een glimlach en een vriendelijke vraag, is het maken van een foto doorgaans geen probleem. Uw webmaster vindt het belangrijk om ook deze zijde van Thailand te tonen...
Een halfuurtje later rijdt er een trein in de omgekeerde richting. We zien de 1106 + 1103 + 1220 als "commuter" trein van Chachoengsao Junction naar Bangkok Hua Lamphong. We bevinden ons hier net binnen de sporendriehoek. Het spoor dat naar links afbuigt, gaat richting Krung Thep Aphiwat Central Terminal, het nieuwe hoofdstation van Bangkok.
Wat later bevinden we ons aan de zuidkant van de driehoek, waar de 3 sporen uit Hua Lamhong toekomen. We zien hier de 4556 met een "ordinary" trein van Bangkok hoofdstation naar Hua Hin bij het oversteken van een van de waterlopen van Bangkok. Je kan hier trouwens de watertaxi nemen, een alternatieve manier om het gigantische Bangkok te doorkruisen.
In de tak van Bang Sue naar Hua Lamphong bevindt zich de halte van Yommaraj. Het aantal reizigers dat hier op- of afstapt is eerder beperkt, de treinen naar Hua Lamhong stoppen hier dan ook om een héél andere reden. Wat verderop bevindt zich een overweg in een belangrijke weg met voor de beide rijrichtingen samen nét geen 10 rijstroken. Om die reden wordt de overweg pas gesloten nadat naderende treinen tot stilstand zijn gekomen aan de dekseinen. Zo zien we de 4152 met een "ordinary" trein van Phitsanulok naar Bangkok Hua Lamhong wachten tot het veilig is om de drukke weg over te steken. De omgekeerde wereld zegt u? Welkom in Azië!
De bewuste overweg aan de Phetchaburi Road is voorzien van een verhoogde overwegwachterspost. Voorwaar geen overbodige luxe! Op deze foto zou je het niet zeggen, maar voor de slagbomen staan er tientallen auto's en brommers te wachten terwijl uw webmaster rustig zijn foto maakt. We zien de 4553 met een "ordinary" trein van Surin naar Bangkok hoofdstation bij het naderen van zijn eindstation. Helemaal rechts zie je nog net een stukje van de spoorlijn naar Chachoengsao Junction.
Als zelfs de Thai naar een sprinkhaan beginnen te wijzen, dan moet het wel iets bijzonder zijn... Deze vrouwelijke Javanese sprinkhaan was minstens 10cm lang, een imposant beest dus.
Uw webmaster is het aan zichzelf verplicht om met een GEK deze reportage af te ronden... We bevinden ons nogmaals tussen Hua Lamphong en de sporendriehoek. We zien de 4044 in haar oude kleurstelling net na het vertrek met een "ordinary" trein van Bangkok Hua Lamphong naar Kabin Buri. Voor de start van deze reis was uw webmaster ongerust dat hij deze knappe locomotieven niet meer in actie zou beleven, gelukkig was het tegendeel waard! Rest enkel nog de vraag of hij ooit nog terug zal keren naar Thailand, hetzij voor 'normaal' toerisme, dan wel voor treinenfotografie. De toekomst zal het uitwijzen...


    Balletjes, belletjes en veel dieselgeweld

Werking van het Neale's Ball Token Instrument uitgelegd a.d.h.v. twee kruisende treinen in het station van Pang Muang op 21 juli 2023.


Op 16 juli 223 passeert de 4108 het inritsein van Huai Prik met een "rapid" trein van Krung Thep Aphiwat Central Terminal naar Kantang.


Een dag later lijkt de 4132 in de buurt van Kapiat wel een hobbelpaard tijdens haar rit met dezelfde treinverbinding als in de vorige clip.


De treinbestuurder van de 4217 grabbelt op 20 juli 2023 de token mee bij passage van Sala Pha Lat bij de rit met een olietrein van Chiang Mai naar Bang Sue Junction.
Fantastisch dieselgeluid bij vertrek van de 4037 met "local" trein van Nam Tok naar Kanchanaburi. Chong Khaep, 24 juli 2023.
Kruising van een onbekende 44 met een "ordinary" trein van Kabin Buri naar Bangkok Hua Lamphong en de 4038 met een "commuter" trein van Bangkok hoofdstation naar Kaeng Khoi Junction. Omgeving Hua Lamphong, 26 juli 2023.
Op 27 juli 2023 braakt de 4204 bijzonder veel rook uit bij het vertrek vanuit Preng met een "ordinary" trein van Bangkok hoofdstation naar Kabin Buri.
Index