Spoorwegnostalgie

Langs een Nederlands zijlijntje

We maken een tijdreis naar 1957... Een naamgenoot van uw webmaster en ook al even gek van treinen (wat is de kans?) gaat een weekend logeren bij Rinus Visser, een ver Nederlands familielid dat in Apeldoorn woont. De goede man zijn buur is machinist bij de NS en zal de dag erna met een zogenaamde stukgoederentrein van Apeldoorn naar Eerbeek rijden. Deze bedieningstrein zal op verschillende stationnetjes langs de lijn stoppen om losplaatsen te bedienen. De jonge hobbyist, sowieso al dolenthousiast dat hij in de verre Veluwe op vakantie mag, springt een gat in de lucht als de machinist hem voorstelt om mee te rijden van Apeldoorn tot Beekbergen. Omdat de jonge hobbyist natuurlijk ook terug bij zijn achteroom moet geraken, wordt afgesproken dat diens fiets (een Batavus, uiteraard nog met trommelremmen!) in een van de wagons zal worden geladen tussen Apeldoorn en Beekbergen. Op die manier kan de jonge hobbyist na zijn grote avontuur weer terug naar Apeldoorn fietsen.

Het zou een speciale dag worden, want terwijl er doorgaans maar erg weinig verkeer is op de zogenaamde koningslijn, zou de jonge spoorwegliefhebber van de ene verrassing in de andere vallen. Zijn achteroom kon er minder mee lachen, want de jonge hobbyist vergat de tijd helemaal uit het oog en arriveerde pas in het donker terug in Apeldoorn, met een zware donderpreek en zonder eten naar bed tot gevolg. Jaren later wordt het verhaal natuurlijk (wat aangespekt met sappige details) boven gehaald op familiefeestjes, zo werd ook het plan opgevat om de foto's op deze website te plaatsen met het verhaal van die bewogen dag.

's Morgens is de jonge hobbyist al vroeg uit de veren. Toch moet hij nog wat geduld hebben, want de trein zal pas na tienen in Apeldoorn vertrekken. Als hij samen met de machinist in Apeldoorn toekomt, kijkt hij zijn ogen uit. In België rijden er sowieso nog niet veel diesellocs, laat staan diesellocomotieven met een blauwe kleur. De Batavus-fiets wordt in een van de gesloten goederenwagens geladen, waarbij de Apeldoornse lader hartelijk moet lachen met het typische Vlaamse accent van de jonge bezoeker. Stipt op tijd wordt koers gezet naar Beekbergen, het eerste station langs de lijn waar zal worden gestopt. Omdat de machinist ondertussen begrijpt hoe enthousiast de meerijdende jongen is, besluit hij hem nog een extra verrassing te bezorgen. Behoorlijk hard tegen de regels in, stopt hij de trein aan het vertakkingsvoorsein van het station van Beekbergen, zodat de meerijdende spoorweghobbyist een fotootje kan nemen.

De hobbyist trekt zijn stoute schoenen aan en vraagt de machinist of hij voor de trein op mag lopen en zo nog enkele foto's mag nemen tot aan het station van Beekbergen. De machinist fronst de ogen, maar lacht goedkeurend, hij kan dat jonge enthousiasme wel waarderen. Na zo'n honderd meter te hebben gespurt, draait de jonge gast zich om en kan hij de 2412 met haar stukgoederentrein naar Eerbeek opnieuw fotograferen. Hij was al meteen enthousiast over de blauwe kleur, maar dat speciale motorgeluid maakt toch ook wel indruk. In België rijden nog voornamelijk stoomlocomotieven rond, dus zo'n moderne diesel in actie zien, is toch wel een belevenis. Hij voelt zich wat schuldig, dat hij deze diesellocomotieven toch ook wel erg mooi vindt, wetende dat ze de mooie stomers aan het vervangen zijn. Veel tijd om na te denken, is er echter niet: snel rent hij weer voor de trein op om nog een fotootje te kunnen nemen.

Enkele honderden meters verderop is hij helemaal buiten adem, als de machinist hem toeroept dat hij nu echt moet doorrijden naar het station, omdat de overweg daar al eventjes gesloten is. snel draait de hobbyist zich om en maakt hij nog deze foto. Hij had de trein liever aan de kandelaar (oh wacht, in Nederland heet dit een bordessein) wat verderop gefotografeerd, maar dat zal voor een volgende keer worden...

Na het afladen van de fiets en de machinist uitvoerig te hebben bedankt, besluit de enthousiaste spoorwegliefhebber om nog een stukje langs de lijn verder te fietsen. Als hij aan een overweg deze fonkelnieuwe wagen ziet, maakt hij er snel een foto van. De fiere eigenaar draait al snel het raampje open en vraagt waarom de jonge gast zijn auto fotografeert. Die antwoordt met typisch Vlaamse tongval dat hij nog nooit zo'n moderne auto gezien heeft. De bestuurder schiet in de lach en zegt in het plaatselijke dialect dat het om een Volvo Amazon P120A gaat, een model dat pas sinds vorig jaar in de handel is gekomen. De jonge hobbyist staart met open mond de mooie blinkende auto achterna, terwijl die verder rijdt naar het vlakbij gelegen huis naast het spoor.

Na deze onverwachte ontmoeting, klimt de schavuit terug op de grote fiets en rijdt hij verder richting Loenen. Na enkele seconden hoort hij een typhoon achter hem... Oei, een trein? De 2412 rangeert natuurlijk nog in Beekbergen, maar deze fluittoon klonk toch anders. Zou er nog een andere trein onderweg zijn dan? Snel draait hij terug naar het overweggetje waar hij de Volvo Amazon gezien heeft. Meteen daarna duikt de bruine 2299 met een set oude goederenwagens op. Leuk detail is dat de eigenaar van de Volvo Amazon net terug vertrekt en dus mooi mee op de foto kan bij de passerende goederentrein.

De 2299 rijdt wel érg traag met haar goederentrein, zo traag dat de jonge hobbyist hem in Loenen weer heeft ingehaald. Op die manier kan hij de trein nog een tweede keer fotograferen, net voorbij het stationnetje van Loenen. Wat later hoort hij van een lader op het perron in Loenen waarom deze trein zo traag reed: het gaat om al eventjes afgestelde goederenwagens die vandaag helaas hun laatste reis maken...

Van diezelfde lader in Loenen hoort de Vlaamse bezoeker dat de 2412 pas over een uurtje zal vertrekken vanuit Beekbergen. Op dat moment komt de stationschef echter buiten en die is allerminst opgezet met de jonge snaak die foto's wil maken. De bezoeker druipt dan maar wat beteuterd af richting het inritsein om daar de trein op te wachten. Na een hele tijd te hebben gewacht, wordt het sein op veilig getrokken en zo'n 5 minuten later passeert de 2412 met haar stukgoederentrein. De machinist trekt nog even goed door, met zo'n typische 2400-rookpluim die de jonge hobbyist zich zijn leven lang zal herinneren.

Omdat fotograferen in het station van Loenen duidelijk niet wenselijk is, besluit de spoorwegliefhebber om nog wat verder door te fietsen richting Eerbeek. Onderweg wordt hij plots verrast door dit 'Bakkie' (de 636) die met een goederentrein van Loenen naar Dieren rijdt. Blijkbaar heeft hij die trein op de heenweg gemist? De lader in Loenen had er ook niks over gezegd, maar hij kreeg er ook niet echt de kans toe, door de boze stationschef die de Vlaamse bezoeker wegjoeg.

Na wat gevloek om het bijna missen van de vorige trein door die onvriendelijke stationschef, besluit de jonge hobbyist om gewoon te wachten tot de 2412 weer vertrekt met haar stukgoederentrein naar Eerbeek. Dit blijkt de juiste beslissing, al 10 minuutjes later (en dus op blokafstand na de vorige trein!) passeert de 2412 met haar lading richting Eerbeek.

De machinist op de 2412 is zo geconcentreerd dat hij de jonge hobbyist niet eens opmerkt. Een beetje jammer, want die jonge snaak had eigenlijk gehoopt om vanaf hier weer te mogen meerijden op de locomotief. Dan maar met de fiets naar Eerbeek...

In Eerbeek ziet de uitgeputte fietser een locomotiefje dat hij nog nooit gezien had: een Oersik. De machinist komt even vragen wat de bedoeling is en aanhoort het wat vreemde verhaal van de hobbyist die helemaal uit Vlaanderen naar hier kwam om nu met de fiets van zijn oom langs de lijn te fietsen om de treinen te fotograferen.

De machinist van de oersik moet terug aan het werk, want hij moet een gesloten wagon op het laadspoor links plaatsen. Nadat de reizigerstrein is vertrokken (hoe heeft de hobbyist die nu weer kunnen missen?), moet de 2412 omlopen en dit kan natuurlijk niet zolang de oersik de wagon niet aan de kant heeft gezet. De jonge hobbyist gelooft zijn ogen niet, als hij ziet hoe de machinist van deze Oersik 116 vanop de treeplank de locomotief in beweging zet. Zoiets heeft hij thuis nog nooit gezien... Maar ja, daar rijden voornamelijk nog stoomlocomotieven. Zouden ze dit soort locomotiefjes dan ook in België gaan gebruiken binnenkort?

De jonge hobbyist dacht dat hij wel met de machinist van de 2412 mee terug naar Apeldoorn zou mogen, maar dat was buiten de stationschef van Loenen gerekend... Die had zich blijkbaar zo druk gemaakt tegen alles en iedereen over de fotograferende jongeman dat de machinist geen risico's meer durfde te nemen. Er zat voor de hobbyist daarom niets anders op dan het hele eind naar Apeldoorn terug te fietsen. Bij het passeren van het station van Beekbergen zag hij dat een van de seinarmen van het bordes op veilig stond. Ondanks de avondschemering besliste hij toch nog snel een fotootje te maken. En wat voor een: de 2412 moest invallen voor de fonkelnieuwe 2530 die normaal deze reizigerstrein naar Dieren had moeten slepen. De jonge hobbyist reed naar huis met een grote fotografische buit, maar door de foto aan het bordes van Beekbergen arriveerde hij nóg later bij zijn achteroom. Dat de machinist van de 2412 zijn achteroom al had verwittigd van de wellicht late thuiskomst door de lange fietstocht, mocht niet baten. Een donderpreek was het gevolg. Eten zat er al helemaal niet meer in... Met een lege maag dacht de jonge hobbyist over de bewogen dag. Hij zou zich 's anderendaags uitgebreid excuseren, maar net voordat hij in slaap viel, mijmerde hij toch glimlachend dat dit toch wel écht een onvergetelijk avontuur was geworden.